W kolejnym etapie zamontowano rygle oraz oczepy, które ustabilizowały konstrukcję w płaszczyźnie poziomej i pionowej. Elementy te zostały dokładnie dopasowane i połączone przy użyciu tradycyjnych technik ciesielskich. Po wykonaniu tego etapu konstrukcja uzyskała wstępną sztywność i mogła być dalej rozbudowywana.

Następnie przystąpiono do montażu zastrzałów. Zastrzały zostały umieszczone w narożach oraz w miejscach wymagających dodatkowego usztywnienia. Ich zadaniem było ograniczenie możliwości odkształceń konstrukcji oraz zwiększenie jej odporności na działanie sił poziomych i dynamicznych.

Po zakończeniu montażu konstrukcji nośnej przystąpiono do przygotowania miejsc pod montaż osi koła wodnego. W konstrukcji wykonano odpowiednie gniazda, które umożliwiały osadzenie osi i jej prawidłowe prowadzenie. Wymagało to dużej dokładności, ponieważ niewłaściwe ustawienie mogłoby powodować problemy w działaniu całego mechanizmu.

Montaż koła wodnego rozpoczął się od przygotowania jego elementów. Poszczególne części zostały złożone w jedną całość, a następnie osadzone na osi. Po zamontowaniu koła przeprowadzono wstępne próby obrotu, sprawdzając jego wyważenie oraz płynność ruchu. W razie potrzeby dokonano korekt ustawienia.

Kolejnym etapem było wykonanie systemu doprowadzania wody. Woda została poprowadzona do górnej części koła za pomocą odpowiednio przygotowanego kanału. Kanał ten został zamocowany w konstrukcji w sposób zapewniający stabilność oraz równomierny przepływ wody. Jego geometria została dostosowana do charakterystyki koła nasiębiernego.

Po wykonaniu układu doprowadzającego wodę przystąpiono do montażu mechanizmu podnoszenia wody. Mechanizm ten został zintegrowany z kołem wodnym i działa w oparciu o jego ruch obrotowy. Elementy mechanizmu zostały zamocowane w sposób zapewniający ich trwałość oraz niezawodność działania.

Po zakończeniu montażu wszystkich elementów przystąpiono do próbnego uruchomienia systemu. W trakcie prób sprawdzono działanie koła, przepływ wody oraz funkcjonowanie mechanizmu podnoszenia. Na tym etapie wprowadzono niezbędne korekty, mające na celu optymalizację pracy urządzenia.

Równolegle do prac konstrukcyjnych prowadzono działania związane z przygotowaniem otoczenia obiektu. Wykonano uporządkowanie terenu, przygotowano miejsca dla użytkowników oraz zamontowano elementy wyposażenia. Działania te miały na celu zapewnienie funkcjonalności oraz bezpieczeństwa korzystania z obiektu.

W trakcie całego procesu budowy prowadzona była dokumentacja fotograficzna, obejmująca wszystkie etapy realizacji. Dokumentacja ta stanowi ważny element potwierdzający przebieg prac oraz ich zgodność z założeniami projektu.

Każdy etap został udokumentowany w sposób umożliwiający jego późniejszą analizę.
Istotnym elementem realizacji była również bieżąca kontrola jakości. Na każdym etapie sprawdzano poprawność wykonania poszczególnych elementów oraz ich zgodność z projektem. Kontrola obejmowała zarówno aspekty konstrukcyjne, jak i mechaniczne.

Końcowym etapem było przygotowanie obiektu do użytkowania. Obejmowało to sprawdzenie kompletności konstrukcji, wykonanie ewentualnych poprawek oraz przygotowanie informacji dla użytkowników. Po zakończeniu tych działań obiekt został udostępniony jako instalacja edukacyjna i techniczna.

Proces budowy Rurmusa stanowi przykład połączenia tradycyjnych technik budowlanych z nowoczesnym podejściem do organizacji prac. Zachowanie odpowiedniej kolejności etapów oraz dokładność wykonania poszczególnych elementów pozwoliły na uzyskanie obiektu spełniającego zarówno wymagania techniczne, jak i edukacyjne.